لبخند بهانه ای برای زنده ماندن

سر در گم گيج ومنگ فقط دلم هواي تو روداره

مي خوام بيام ببينمت

قبلش يه فال حافظ دلم راهنمايي مي کنه

نمي دونم چرا امروز حافظ مي گه به سراغش نرو

مي گه اونو نبين

گفتم حافظ داره شو خي مي کنه

اومدم سراغت سر همون پيچ قديمي

تونبودي ومن نگران از نبودنت

اون اقاقي پير سر پيچ تو رو امروز اونجا نديده بود

بهم گفت صبر کن

پس چرا نمياي

دلم ديگه داره شور مي زنه

نکنه طوريش شده نکنه حالش خوب نيست

پس کجاست چرا نمياد

کجا مي تونه باشه

چرا حافظ گفت بايد نبينمش

اون که مي دونه بايد فال ديدن اونو به اجبار واسه من رو کنه

اگه نکنه اونقدر فال مي گيرم تا بگه برو اون منظره

ولي امروز کاري به تکرار فال گرفتن من نداشت هم اش اين مي آمد

ياد باد آنکه زما وقت سحر ياد نکرد به وداعي دل غم ديدهي ما شاد نکرد

آخه اين يعني چي ؟

بيا ديگه بگو حافظ امروز با من ودلم شوخي کرده

ولي نه خبري از تو نيست روز غروب شد خبري از تو نشد

چون فردا به سراغ حافظ رفتم او برايم فالي زد

چون عاشق مي شدم گفتم که بردم گوهر مقصود نداستم که اين درياچه موج خون فشان دارد

دوباره اومدم سر همون پيچ قديمي کنار همون اقاقي پير

انگاري اومدي ولي چرا تنهانيستي

اون کيه داره باهات مياد

دارند بهم نزديک مي شن منتظرم سلام کنه

يا واسم نبودنش رو توجيه کنه

ولي اون به تمسخر به من خنديد ورفت

و من در پس ديدن ؟آن خنده ي تلخ چه غريبانه با آن

اقاقي پير تنها شدم

اقاقي گفت به من تکيه نکن

جاده خالي است و زندگي در جريان

همرا ه زندگي جاري باش تا جريان زندگي تو را به فراموشي او راهنمايي کند

کاش مي دانستم چرا با من اين کار رو کردي

اون موقع فراموش کردنت خيلي راحت بود