لبخند بهانه ای برای زنده ماندن

اونایی که زیاد دوستش دارند

تا شنیدن محرم داره میاد توی صندوقچه ی خاطرات محرم سال گذشته شون

دنبال لباس مشکی شون می گردند

لباس های مشکی شون خبر از غمی میده که توی دلاشونه

تا صدای یا حسین بلند می شه اونی که عاشق تر

زودتر اشکش جاری می شه

همه دوسش دارند  همه با بردن اسمش الفت عجیبی دارند

می گن محرم ماه خون

یا حسین منم  با همه ی بد بودنم دوست دارم

شاید من اخرین نفرایی باشم که تا اسمت می شنوم

اشکم جاری می شه

ولی می دونم که می دونی 

می ترسم اشکای من لایق تو نباشه

لایق عظمت و بزرگی شما نباشه

ولی بازم دلم طاقت نمیاره  خودش می زنه به دریا

می گه یا سالار شهیدان